Mrówki ogniste (Solenopsis invicta) są poważnym szkodnikiem w Stanach Zjednoczonych od czasu ich odkrycia w transporcie morskim w latach 1933–1945. Ich użądlenia powodują potworny ból i kosztują Stany Zjednoczone ponad 8 miliardów dolarów rocznie. Obecnie mrówki ogniste występują w 19 stanach, głównie na południowym wschodzie, ale także w Kalifornii. Lądują również w dużych ilościach w Australii i Chinach.
W 1958 roku Stany Zjednoczone wprowadziły federalny system kwarantanny dla importu mrówek ognistych, aby ograniczyć przemieszczanie roślin i przedmiotów, które mogłyby rozprzestrzeniać te owady. Większość badaczy i urzędników uważa, że rozprzestrzenianie się mrówek ognistych jest związane z transportem sadzonek. Wcześniej kierownicy szkółek opryskiwali korzenie roślin pestycydami w celu zwalczania mrówek ognistych, ale obecnie stosowanie wielu takich pestycydów (takich jak chloropiryfos) jest ograniczone, a te środki chemiczne są drogie.
Zespół badawczy z Departamentu Badań Rolniczych USDA, Służby Inspekcji Zdrowia Zwierząt i Roślin oraz Uniwersytetu Stanowego Tennessee badał metody redukcji populacji mrówek ognistych za pomocą nieodstraszających pestycydów stosowanych na bryły korzeniowe sadzonek.pestycydyzwiększają ryzyko narażenia na mrówki ogniste i mogą przenosić substancje toksyczne na inne mrówki w gnieździe. Wyniki badania, opublikowane w marcu w czasopiśmie „Journal of Economic Entomology”, wykazały, że ten nieodstraszający pestycydfipronilznacząco zmniejszyła się populacja mrówek ognistych w bryłach korzeniowych sadzonek.
Naukowcy umieścili kolonie mrówek ognistych (w tym robotnice, jaja, larwy, poczwarki i królową) w bryłach korzeniowych roślin bukszpanu drobnolistnego (Buxus microphylla). Połowę brył korzeniowych potraktowano insektycydem bifentryną. Następnie cztery różne insektycydy nieodstraszające – fipronil, indoksakarb, imidakloprid i fipronil – zastosowano jako kontrolę, wraz z wodą. Zbadano również wpływ różnych stężeń insektycydów nieodstraszających, a także określono skuteczność insektycydów resztkowych w zapobieganiu inwazjom mrówek.
Fipronil wykazał najwyższą skuteczność owadobójczą, ze średnią skutecznością zwalczania szkodników na poziomie 99,99%, a następnie indoksakarb (99,33%) i imidakloprid (99,49%). Połączenie tych czterech nieodstraszających insektycydów z bifentryną znacząco zmniejszyło ich skuteczność owadobójczą (z wyjątkiem fipronilu, który osiągnął skuteczność zwalczania na poziomie 94,29%). Aby przetestować opłacalność fipronilu w zwalczaniu szkodników, naukowcy eksperymentowali z niższymi stężeniami i stwierdzili, że skuteczność owadobójcza została zmniejszona o ponad 90%, a różne stężenia fipronilu nie miały istotnego wpływu na liczebność szkodników. Stosowanie zalecanego stężenia fipronilu skutecznie zapobiegało inwazjom szkodników przez okres do sześciu miesięcy, podczas gdy stosowanie połowy dawki powodowało obecność resztek szkodników w korzeniach roślin.
Naukowcy napisali: „Spośród insektycydów nieodstraszających, dinotefuran (z bifentryną lub bez) zapewnił najskuteczniejszą kontrolę na poziomie kwarantanny, przy czym 75% (8) korzeni pozostało niezainfekowanych. W przypadku korzeni traktowanych innymi insektycydami nieodstraszającymi (imidaklopridem, indoksakarbem i fipronilem)… odsetek niezainfekowanych wynosił 0–38%.
Naukowcy zauważyli, że fipronil jest droższy niż dwa pestycydy zatwierdzone na mocy federalnych przepisów dotyczących kwarantanny mrówek ognistych – chloropiryfos i bifentryna. Zmniejszenie ilości stosowanego fipronilu przyniosło obiecujące rezultaty, ale napisali: „Potrzebne są dalsze powtórzenia eksperymentów, aby ostatecznie określić wpływ różnych stężeń fipronilu na liczbę niezainfekowanych i zainfekowanych cebul korzeniowych”.
Jednak sam fipronil również budzi pewne obawy. Jest łatwo rozpuszczalny w wodzie, toksyczny dla pszczół (Apis mellifera) i może być rozprowadzany przez spływ powierzchniowy, opryski i rośliny. Obecnie obowiązują przepisy i ograniczenia dotyczące etykietowania, mające na celu ograniczenie wpływu tego insektycydu na pszczoły. Naukowcy zauważyli: „W szkółkach stosowanie fipronilu wyłącznie na bryły korzeniowe ściętych drzew przed kwitnieniem powinno zmniejszyć ryzyko narażenia pszczół”. Dodali, że potrzebne są dalsze badania w celu określenia optymalnego podejścia do stosowania takich nieodstraszających insektycydów w zwalczaniu mrówek ognistych.
„Nieodstraszające owady są skuteczne w zwalczaniu mrówek ognistych (Hymenoptera: Formicidae) na siewkach zebranych w terenie.”
Andrew Porterfield is a writer, editor, and communications consultant working with academic institutions, companies, and nonprofits in the life sciences. He currently resides in Camario, California. You can connect with him on LinkedIn or by email at aporterfield17078@roadrunner.com.
Zdrowie rodzin pszczół miodnych poprawia się, gdy produkują one więcej propolisu (woskowatej żywicy używanej do uszczelniania ula). W nowym badaniu przetestowano kilka prostych metod, które pszczelarze mogą wykorzystać do zwiększenia produkcji propolisu w ulu.
Ben Puttler, emerytowany profesor Uniwersytetu Missouri i entomolog, znany jest nie tylko ze swojego historycznego wkładu w biologiczną kontrolę szkodników, ale także z hojnego wsparcia, jakiego udzielał niezliczonym studentom i współpracownikom entomologii. W retrospektywnym przeglądzie jego kariery, dwóch współpracowników podsumowuje osiągnięcia i wkład Puttlera.
Chrząszcz khapra powoduje znaczne szkody w przechowywanym ziarnie i jest głównym celem ataków w portach i na przejściach granicznych. Kanadyjscy naukowcy zidentyfikowali temperaturę graniczną, która zabija chrząszcza na wszystkich etapach jego cyklu życiowego, w tym w okresie diapauzy.
Czas publikacji: 13 kwietnia 2026 r.
