Jak wynika z analizy danych z badań federalnych, narażenie na działanie niektórych środków owadobójczych, np. repelentów przeciwko komarom, wiąże się z niekorzystnymi skutkami zdrowotnymi.
Dr Wei Bao i jego współpracownicy z University of Iowa w Iowa City podają, że uczestnicy Narodowego Badania Zdrowia i Odżywiania (NHANES) wykazali, że wyższy poziom narażenia na powszechnie stosowane w gospodarstwach domowych pestycydy pyretroidowe wiązał się z trzykrotnie większym ryzykiem zgonu z powodu chorób układu krążenia (współczynnik ryzyka 3,00, 95% CI 1,02–8,80).
Osoby znajdujące się w najwyższym tercylu narażenia na te pestycydy miały również o 56% wyższe ryzyko zgonu z wszystkich przyczyn w porównaniu z osobami znajdującymi się w najniższym tercylu narażenia na te pestycydy (RR 1,56, 95% CI 1,08–2,26).
Autorzy zauważyli jednak, że insektycydy pyretroidowe nie wiązały się ze śmiertelnością z powodu raka (RR 0,91, 95% CI 0,31–2,72).
Modele dostosowano do rasy/pochodzenia etnicznego, płci, wieku, BMI, kreatyniny, diety, stylu życia i czynników społeczno-demograficznych.
Insektycydy pyretroidowe zostały zatwierdzone do stosowania przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska i najczęściej są stosowane w repelentach na komary, wszy, szamponach i sprayach dla zwierząt domowych oraz innych produktach do zwalczania szkodników wewnątrz i na zewnątrz budynków. Uważa się je za stosunkowo bezpieczne.
„Chociaż wyprodukowano ponad 1000 pyretroidów, na rynku amerykańskim dostępnych jest zaledwie około tuzina pestycydów pyretroidowych, takich jak permetryna, cypermetryna, deltametryna i cyflutryna” – wyjaśnił zespół Bao, dodając, że użycie pyretroidów „wzrosło”. „W ostatnich dekadach sytuacja gwałtownie się pogorszyła ze względu na stopniowe wycofywanie ze stosowania organofosforanów w budynkach mieszkalnych”.
W towarzyszącym komentarzu dr Stephen Stellman, MPH, i dr Jean Mager Stellman z Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku zauważają, że pyretroidy „są drugim najczęściej stosowanym pestycydem na świecie, o łącznej wartości tysięcy kilogramów i dziesiątek milionów dolarów amerykańskich”. Sprzedaż w USA w dolarach amerykańskich.
Co więcej, „pestycydy pyretroidowe są wszechobecne, a narażenie na nie jest nieuniknione” – piszą. To nie tylko problem pracowników rolnych: „Opryski przeciw komarom z powietrza w celu zwalczania wirusa Zachodniego Nilu i innych chorób przenoszonych przez wektory w Nowym Jorku i innych miejscach w dużej mierze opierają się na pyretroidach” – zauważa Stelmans.
W badaniu przeanalizowano wyniki ponad 2000 dorosłych uczestników projektu NHANES z lat 1999–2000, którzy przeszli badania fizykalne, pobrali próbki krwi i odpowiedzieli na pytania ankietowe. Narażenie na pyretroidy mierzono na podstawie stężenia kwasu 3-fenoksybenzoesowego, metabolitu pyretroidu, w moczu, a uczestników podzielono na tercyle ekspozycji.
W trakcie średniego okresu obserwacji wynoszącego 14 lat zmarło 246 uczestników: 52 z powodu raka i 41 z powodu chorób układu krążenia.
Średnio, osoby czarnoskóre niebędące Latynosami były bardziej narażone na pyretroidy niż Latynosi i biali niebędący Latynosami. Osoby o niższych dochodach, niższym poziomie wykształcenia i gorszej jakości diety również miały tendencję do najwyższego tercyla narażenia na pyretroidy.
Stellman i Stellman podkreślili „bardzo krótki okres półtrwania” biomarkerów pyretroidowych, wynoszący średnio zaledwie 5,7 godziny.
„Obecność wykrywalnych poziomów szybko eliminowanych metabolitów pyretroidów w dużych, zróżnicowanych geograficznie populacjach wskazuje na długotrwałe narażenie, a także sprawia, że ważne jest zidentyfikowanie konkretnych źródeł środowiskowych” – zauważyli.
Zauważyli jednak również, że ze względu na stosunkowo młody wiek uczestników badania (20–59 lat) trudno jest w pełni oszacować skalę związku ze śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Jednakże „niezwykle wysoki współczynnik zagrożenia” uzasadnia przeprowadzenie dalszych badań nad tymi substancjami chemicznymi i ich potencjalnym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, stwierdzili Stellman i Stellman.
Zdaniem autorów, innym ograniczeniem badania jest wykorzystanie terenowych próbek moczu do pomiaru metabolitów pyretroidowych, co może nie odzwierciedlać zmian zachodzących w czasie, co może prowadzić do błędnej klasyfikacji rutynowego narażenia na pestycydy pyretroidowe.
Kristen Monaco jest starszą autorką specjalizującą się w wiadomościach z zakresu endokrynologii, psychiatrii i nefrologii. Pracuje w biurze w Nowym Jorku i jest związana z firmą od 2015 roku.
Badania były finansowane przez Narodowe Instytuty Zdrowia (NIH) za pośrednictwem Centrum Badań Zdrowia Środowiskowego Uniwersytetu Iowa.
Czas publikacji: 26.09.2023